Recordos sensibles e intelixibles (Pedro Campos)

Todo canto teño son recordos…

…Recordos de quen son…

…Recordos de quen es…

…Recordos malos e bonitos…

…Recordos que se deterioran…

…Recordos que non se borran…

…Recordos desordenados…

…Recordos esquecidos…

…Unha infinidade de recordos.

Recordos inalterables coma o momento no que te coñecín;

(…)

O teu alento fedía aos 7 litros de cervexa consumidos esa noite.

Pero sempre me gustaron os coches e a gasolina.

“Xa sei que eu son un can e ti unha cadela en celo”

díxolle Romeo a Xulieta nun dos borradores do teatro de Shakespeare

PERO…

(ti tamén sabes isto…)

Xa ninguén se namora

nestes tempos absurdos.

Regáloche unha rosa

en forma de poema;

inversamente,

para que penses e non rías.

Vai en busca do abstracto,

o amor é un sentimento.

Xa ninguén se namora

nestes tempos defuntos;

flores para os recordos

luctuosamente colócanse.

Pedro Campos, a pesar da súa curta idade, xa tivo tempo de gañar nos anos 2011 e 1012 o certame literario da súa vila, o Ramón Martínez López, e quedou tamén en segunda posición no certame Xela Arias (A Guarda). Polo de agora, publicou o poemario Hipóteses, teoremas, drogas, estados de ánimo e outros remedios naturais para combater a tose" polo IES Praia Barraña, e en La Voz de Galicia o relato "Cando les un destes libros" (http://www.lavozdegalicia.es/barbanza/2011/12/16/0003_201112B16C9993.htm), co que fixo tamén a curta (http://vimeo.com/43137946). Por outra banda, compaxina a súa creación literaria coa musical, sendo guitarrista do grupo do barbanza "The Feeling Band". 

Portaminas (Pedro Campos)

Teño un portaminas,

duns quince centímetros;

principalmente é azul;

azul coma Vietnam.

Tamén ten trazos prateados

exquisitos á vista…

Aseméllase a un portaminas.

Ten unha mina;

pequeniña, pequeniña…

Só unha,

a última.

Ningunha mina será coma esta;

tan pulida,

tan belida,

tan carbónica,

tan… do cero con cinco…

Staedtler limited edition.

Gold quality.

Ámoa coma ninguén.

A miña mina queridiña,

metida no meu portaminas azul.

Non a usarei máis,

déixoa quedar alí,

dentro do portaminas

só quero a súa compaña

na cama pola noite

e, máis adiante,

no peto do meu traxe branco;

de astronauta…

Indo cara ás estrelas

na miña nave de cartón.         (é unha ilusión que teño dende hai anos…)

Ámote miña mina, espero que me entendas…

Pero agarda, tes que saber o mellor,

estou estudando duro,

e xa teño algúns enchufes na NASA,

mandarannos á lúa!

A inspeccionar a súa cara oculta…

Xa sabes a que me refiro…

Alí pagan ben, 

e contareiche unha sorpresa

(pero non llo digas a ninguén…)

(non sospeito de ti nin nada; xa sei que es de poucas palabras)

(…)

Cando teñamos cartos, 

vas ver ti miña mina,

voltaremos ata Titania.

E casaremos…

Para a lúa de mel,

non prepares nada,

non te molestes,

xa o teño eu preparado;

encontrei unha guía turística moi boa

para xente que ten ganas de coñecer mundo,

pero usando esta metáfora iremos máis alá;

que tal che soa?.

O teu marido co seu PEV

tripulando algo máis que o “ Vostok”

polo espazo…

Primeiro iremos a Caronte;

pasaremos alí dúas noites,

e despois cumprirei o teu desexo,

recordas cando xogabamos ás constelacións?.

Iremos ata Orión,

teño entendido que alí hai moitas estrelas…

O resto dos plans contareichos de camiño,

miña mina queridiña.

Pedro Campos, a pesar da súa curta idade, xa tivo tempo de gañar nos anos 2011 e 1012 o certame literario da súa vila, o Ramón Martínez López, e quedou tamén en segunda posición no certame Xela Arias (A Guarda). Polo de agora, publicou o poemario Hipóteses, teoremas, drogas, estados de ánimo e outros remedios naturais para combater a tose" polo IES Praia Barraña, e en La Voz de Galicia o relato "Cando les un destes libros" (http://www.lavozdegalicia.es/barbanza/2011/12/16/0003_201112B16C9993.htm), co que fixo tamén a curta (http://vimeo.com/43137946). Por outra banda, compaxina a súa creación literaria coa musical, sendo guitarrista do grupo do barbanza "The Feeling Band".